عاشقِ بیدار تویی..

عزاداریِ زنانِ عرب برای پسرِ فاطمه که سلامهای بیپایانِ خدا بر او باد، رسماً یک تابلوی نقاشی است.

اگر نبود حریمِ خودخواستهی سفتوسختشان، جایجایِ آن اثرِ هنری که تماشا کردم را اینجا به تفصیلْ در کلماتم شرح و ثبت میکردم.

پینوشت1: آه از زیبایی که پیشِ پای زیبایی اُفتد؛ که دریدند زیباییِ خود را و زیباتر شدند.

پینوشت2: در تمامِ سال میمیریم و هرسال، یکبار، در چنین روزی زنده میشویم. سنگینیِ تحملناپذیرِ بارِ تمامِ سالی که گذشت، یکْ امروز به هیچْ بدل میشود؛ به هیچِ مطلق. اینگونه، برده آزاد میکنند. دستِکم در فهمِ ناچیزِ من.